HISTORIA

Zamek w Pilicy ma dziś kształt klasycystycznego pałacu otoczonego potężnymi fortyfikacjami bastionowymi. Bramy wejściowej pałacu strzegą sfinksy. W środku znajdowało się 40 pokoi, w czterech skrzydłach otaczających dziedziniec. Z wnętrz należy wspomnieć o kilku pięknych niegdyś salach: sala rycerska z dębową podłogą na I piętrze, sala kredensowa z drewnianym sufitem, jadalnia z sufitem kasetonowym. Pałac należy koniecznie obejść dookoła, aby przyjrzeć się umocnieniom, będącym jednym z cenniejszych zabytków polskich fortyfikacji. Szczególnie od strony północno-zachodniej widać efektowne mury i bastion. Tuż obok znajduje się kopiec ku czci powstańców styczniowych. W sumie było sześć bastionów a wszystkie połączono podziemnymi korytarzami. Dwa zostały niestety zniwelowane. Otaczająca całe założenie fosa była zasilana wodą doprowadzaną rurami z odległości 10 km! Także park dookoła pałacu wart jest uwagi. Jako piękny przykład sztuki ogrodniczej, w 1949 r. został uznany za zabytek przyrody. Można w nim zobaczyć m.in. lipę królowej Elżbiety ,żony Władysława Jagiełły, o 6-metrowym obwodzie..
HISTORIA
1569 r. - Pilica stała się własnością Wojciecha Padniewskiego, kasztelana oświęcimskiego
przed 1610 r. - Padniewski przebudował stary zamek lub postawił od zera nową siedzibę
Kilkanaście lat później kolejnym właścicielem został Jerzy Zbaraski, który ukończył budowę. Powstała siedziba w stylu włoskim z arkadowym portykiem i systemem potężnych kolumn wzmacniających całą konstrukcję .
Kolejnym właścicielem został K. Wiśniowiecki.
1636 r. - córka Wiśniowieckiego wniosła Pilicę w wianie Stanisławowi Warszyckiemu ,podskarbiemu wielkiemu koronnemu. Przebudował on zamek w okazały pałac renesansowy z 40 komnatami ozdobionymi sztukaterią i podłogą z płytek dębowych. Otoczył go też nowoczesnymi fortyfikacjami z sześcioma bastionami
1655 r. Szwedzi zdobyli zamek, jednak Warszyckiemu udało się go odbić.
1731 r. - Maria z Wesslów Sobieska kupiła zamek wraz z całą okolicą i rozpoczęła jego przebudowę w guście francuskim.
II poł. XIX - Krystyn August Moes (znany przemysłowiec) i Leon Epstein urządzili zamek z wielkim przepychem, a do fortyfikacji dodali ozdobne wieżyczki.
1906 - 1945 r. - pałac należał do rodziny Arkuszewskich .
Po wojnie utworzono w nim dom dziecka dla dziewcząt, a w latach 80-tych dom poprawczy .
1960-62 - poddano konserwacji wnętrza pałacu.
1985 r. - rozpoczęto niemrawy remont i badania archeologiczne, dzięki którym odkryto średniowieczne mury będące być może pierwotnym zamkiem Toporczyków.
1989 r. - obiekt przeszedł w ręce Barbary Johnson Piaseckiej, która postanowiła w końcu odnowić zamek, jednakże pojawienie się potomków dawnych właścicieli - Arkuszewskich, którzy domagają się jego zwrotu, przerwało prace. Pani Piasecka chciała utworzyć z pałacu swoją rezydencję z udostępnioną do zwiedzania galerią malarską
LEGENDA
Legenda głosi, że w jednym bastionie znajdowała się kaplica, w której zamurowano żywcem piękną dziewczynę. Nie chciała bowiem wziąć ślubu z przymusu z mężczyzną, którego nie kochała. Jej zjawa pojawiała się raz w roku i krąży nad fortyfikacjami.