NAUKA
Czy w stajni Augiasza są konie trojańskie, czyli mitologia
w naszym życiu:
syzyfowa praca
praca ciężka i bezcelowa, nie dająca żadnych wyników
Król Koryntu Syzyf, początkowo był ulubieńcem bogów. Za swoje niewłaściwe zachowanie wobec nich został jednak po śmierci ukarany. Kazano mu wnieść wielki kamień na bardzo wysoką i stromą górę. Gdy był już bliski celu, skała wyślizgnęła mu się z rąk i spadła z powrotem na dół. I tak dzieje się zawsze, Syzyf wciąż musi rozpoczynać pracę na nowo.
• koń trojański
coś wprowadzone podstępnie, co ma za zadanie działać na szkodę, a w ostatecznym celu ma dokonać zniszczenia
W dziesiątym roku wojny pod Troją, Grecy pozostawili pod murami niezdobytego miasta wielkiego, drewnianego konia, a sami udali, że wracają do Grecji. Ucieszeni darem Trojanie wprowadzili konia, z którego nocą wyszli ukryci tam greccy wojownicy Dzięki temu podstępowi udało im się opanować Troję.
• dojść po nitce do kłębka
wykryć coś, wyjaśnić przez kolejne poznawanie wiążących się ze sobą szczegółów
Tezeusz, aby zabić Minotaura musiał wejść do labiryntu, z którego dotąd nikomu nie udało się wydostać. Królewna Ariadna dała mu kłębek nici, aby mógł trafić z powrotem do wyjścia, idąc wzdłuż rozwiniętej w czasie wędrówki po korytarzach nitki.
• wpaść w objęcia Morfeusza
zapaść w sen
Morfeusz - bóg dobrego snu
• ugodzony, trafiony strzałą Amora
zakochany
W mitologii rzymskiej występuje uskrzydlony chłopiec z łukiem, Amor, bożek miłości. Ten, w kogo trafi strzała przez niego wypuszczona, natychmiast się zakochuje.
• pięta achillesowa
czyjaś słaba strona, dziedzina, w której ktoś nie jest najlepszy
Bohatera greckiej opowieści, Achillesa, matka po urodzeniu wykąpała w wodzie dającej nieśmiertelność. Trzymała go jednak za piętę i zadanie ciosu w to jedyne miejsce na ciele młodzieńca mogło spowodować jego śmierć. Zginął podczas walki, ugodzony strzałą waśnie w piętę.
• olimpijski spokój
spokój niewzruszony, niczym niezachwiany
Na wzgórzu Olimp mieszkają najważniejsi bogowie greccy – doskonali, majestatyczni, spokojni, wyniośli.
• paniczny strach
strach niepohamowany, nie dający się opanować
Istota na wpół zwierzęca, z nogami i rogami koza – tak wygląda bożek pasterzy Pan Zwykle spokojny wielbiciel gry na fujarce, wpada w wielką złość, gdy ktoś mu przeszkodzi w wypoczynku. Wszyscy – ludzie i zwierzęta – bali się go wówczas bardzo.
• męki Tantala
dotkliwe cierpienie fizyczne lub moralne, tortury, katusze, umęczenie
Za zbrodniczy czyn – zabicie własnego syna – bogowie strącili króla Tantala do podziemi i ukarali. Postawili go w sadzawce, nad którą rośnie owocowe drzewo. Tantal czuje głód i pragnienie, lecz gdy sięga po jabłko, gałąź odchyla się; gdy chce napić się wody, ona gdzieś znika. Nad winowajcą wisi też skała, która ciągle chwieje się, jakby miała na niego upaść.
• miecz Damoklesa
stale grożące komuś niebezpieczeństwo ,
Gdy kiedyś Damokles z zazdrością mówił, że król ma szczęśliwe życie, władca kazał mu siedzieć podczas uczty pod mieczem zawieszonym na końskim włosie.
• jabłko niezgody
przyczyna, powód jakiegoś konfliktu, sporu
Złote jabłko z napisem „dla najpiękniejszej”, rzuciła bogini niezgody, Eris, między boginie na weselu Peleusa i Tetydy. Wywołała o nie spór między Herą, Ateną i Afrodytą, który rozstrzygnął Parys na korzyść Afrodyty.
• stajnia Augiasza
nagromadzony od dawna bałagan, nieład; zaniedbana sprawa
Król Augiasz miał najbogatsze w świecie trzody i stada, ale trzyma je w stajniach nie sprzątanych od lat. Herakles obieca oczyścić stajnie Augiasza w ciągu jednego dnia. A jak tego dokona? Skierował do stajni bieg dwóch rzek, które je wymyły.
• puszka Pandory
źródło nieszczęść, zła, kłopotów; wszelkie nieszczęścia
Zeus dał Pandorze szczelnie zamkniętą puszkę z nakazem, by jej nie otwierała. Ciekawska Pandora zlekceważyła sowa boga. Z otwartej puszki na świat wyleciały wszystkie ludzkie nieszczęścia.
• nić Ariadny
wyjście z trudnej sytuacji, droga ratunku
Tezeusz, aby zabić Minotaura musiał wejść do labiryntu, z którego dotąd nikomu nie udało się wydostać. Królewna Ariadna dała mu kłębek nici, aby mógł trafić z powrotem do wyjścia, idąc wzdłuż rozwiniętej w czasie wędrówki po korytarzach nitki.